Skip to main content

Bad Spenser

Bad Spenser i Terens Hil
Bad Spenser i Terens Hil

Karlo Pedersoli, daleko poznatiji kao Bad Spenser, rođen je 31. oktobra 1929. godine u Napulju. Još kao mali pokazao se kao neverovatno talentovani plivač, pogotovo u slobodnom stilu. 1940. godine se seli sa porodicom u Rim gde završava srednju školu i upisuje hemiju na prestižnom  univerzitetu. Od 1947. do 1949. godine radi pri konzulatu u Brazilu, gde je naučio da tečno govori portugalski. Po završetku posla, vraća se u Rim.

Pedersoli je prvi italijan koji je preplivao 100m za manje od 60 sekundi što ga je kvalifikovalo za evropsko prvenstvo u Beču 1951. godine. Iste godine osvaja srebrnu medalju u Aleksandriji u slobodnom silu. Učestvuje na Olimpijadi 1952. i 1956. godine, gde ponovo osvaja srebrne medalje. U međuvremenu, započinje karijeru u vaterpolu i sa nacionalnim timom osvaja zlatnu medalju na Mediteranskim igrama u Barseloni, 1955. godine, ali iznenada prestaje da se bavi plivanjem dve godine kasnije. Tokom 1960. godine ženi se Marijom Amato – ćerkom čuvenog producenta Đuzepea Amata, i potpisuje ugovor sa muzičkom izdavačkom kućom RCA, sa ciljem da piše tekstove za tada popularne izvođače poput Orinele Vanoni i Nika Fidenka. Po isteku ugovora, Karlo se okreće produciranju dokumentarnih filmova za nacionalnu televiziju RAI.

Prvo pojavljivanje Karla Pedersolija na velikom platnu bilo je u ulozi pretorijanskog gardiste u filmu „Kvo vadis“ (1951), koji se snimao u Rimu. Međutim, prava slava dolazi tek 1967. godine sa ulogom Hača Besija u špageti vesternu „Bog oprašta… ja ne!“. Na snimanju upoznaje svog budućeg filmskog partnera i prijatelja – Maria Đirotija. Reditelj, Đuzepe Kolici, zamolio je glumce da promene imena „u nešto… više američki, jer Karlo i Mario teško da mogu da budu zvezde kaubojskog filma“.

Karlo Pedersoli menja ime u Bad Spenser, koje je omaž glumcu Spenseru Trejsiju i Badvajzer pivu. Dok Mario Điroti postaje Terens Hil. Njih dvojica postaju Abot i Kostelo/Stanlio i Olio špageti vesterna. Spenser, građen poput medveda, čkiljavih očiju, brundavog glasa i guste brade obično igra namrgođenog, flegmatičnog, grubijana sa srcem od zlata; dok plavušan Hil biva veseli i pričljivi akrobata. Zajedno snimaju preko 20 filmova od čega su najpoznatiji „Bog oprašta… ja ne!“ (1967), „Četiri asa“ (1968), „Triniti ponovo jaše“ (1969), „Zovem se Triniti“ (1970), „Otmičari izgubljenog blaga“ (1981) i „Banana Džo“ (1982).

U intervjuu za lokalne novine, Bad je rekao o njihovoj saradnji: „Terens mi je poput brata. A kao i sva braća ponekad se ne slažemo, a i on ume da bude teško zakeralo. Ali uvek mogu da računam na njega, kao i on na mene. Naš odnos se najbolje vidi kroz filmove. Uživam radeći sa njim, valjda zato i imamo toliko zajedničkih naslova.“

Spenser je imao običaj da piše delove ili, ređe, cele scenarije za filmove u kojima je glumio. No, 1983. godine slava počinje da bledi i sredovečni glumac se okreće televiziji. Novu slavu pronalazi u serijalu TV filmova, kao detektiv Ekstralardž. Badov partner u ovom serijalu je bio ili Majkl Vinslou, poznatiji kao Larvel Džons iz serijala „Policijska akademija“, ili Filip Majkl Tomas, daleko poznatiji kao detektiv Rikardo Tabs iz serije „Poroci Majamija“ sa Don Džonsonom. Ekstralardž serijal broji 12 naslova.

Posle pojavljivanja u filmu „Pustolovine u vazduhu“ (1972) Spenser uči da pilotira i do kraja dekade postaje sertifikovani pilot mlaznih aviona i helikoptera. 1984. godine osniva avio kompaniju za prevoz pošte, ali je potom prodaje i kupuje fabriku tekstila.

Italijanski premijer Silvio Berluskoni dolazi na ideju da 2005. godine kandiduje Spensera na mesto kancelara regije Lacijo. Neposredno pred izbore glumac izjavljuje: „Tokom života oprobao sam se u svemu, osim u baletu, profesionalnom jahanju i politici. Kako prve dve stvari ne dolaze u obzir, idem da se bavim politikom!“. Iako veoma voljen i popularan kao glumac Bad se nije proslavio kao političar te gubi izbore.

Tokom 2011. Spenser objavljuje autobiografiju kao i knjigu svojih omiljenih recepata. Ovaj veliki glumac, koga će mnogi pamtiti kao dobroćudnog medu, napušta ovaj svet, okružen porodicom, 27. juna 2016 godine.

(tekst objavljen u katalogu Kinoteke za septembar)

Krunić

Rođen u Beogradu gde živi i ponekad radi. Oduvek želeo da bude egiptolog ili filmadžija a, sticajem bizarnih okolnosti, na kraju završio kao novinar. Najviše na svetu voli da filozofira. Filmofil, gik i relativno duhovita persona.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Confirm that you are not a bot - select a man with raised hand: